De grootsheid van de mens

 

 

De dingen die de natuur ons zicht onthoudt,
onthult zij aan de ogen van onze ziel.
(Ovidius)

 

Lieve mensen,

Het zijn weer de donkere dagen voor Kerst waar we naar toe gaan. Buiten wordt het alsmaar donkerder en zijn we misschien het liefste binnen. De natuur leeft het ons voor. Dit is een goede tijd ook voor ons om naar binnen te keren en in alle stilte te (her)ontdekken wat daar in jou besloten ligt. We zijn veel grootser dan we ook maar kunnen bedenken. En het met denken alleen zal je niet bij je eigen grootsheid kunnen komen. Een andere weg moet daarvoor worden bewandeld. Een weg van vertrouwen en (innerlijke) stilte. Van invoelen (is naar binnen gaan) en dan een vaag gevoel of vermoeden krijgen, wat voorkomt uit wat er al in jou is en resoneert als je hier over mijmert of voelend denkt. Want wat we zoeken is al aanwezig.
Onze bestaande zintuigen geven ons informatie over onze 3-d omgeving, maar is niet toereikend om wat daaraan voorbij is te zien, te voelen en te weten, en aan ons door te geven. Hiervoor zullen we toch echt onze (voor ons) nieuwe ‘voelsprieten’ moeten gaan gebruiken. Ook al zijn we niet opgevoed met deze informatie, jullie, als ontvangers van onze Nieuwsbrief, staan er op zijn minst voor open of gebruiken deze ontvangstsystemen bewust of onbewust al.

Voor mij zijn we een ziel met een lichaam en zou de ziel/geest ons moeten leiden door het leven. De ziel wijst ons verstand als het ware waar het moet zoeken. We kunnen dan een heel ander beeld krijgen van ons als mens: een spiritueel wezen die een menselijke ervaring opdoet op de leerschool Aarde. We zijn veel kennis kwijt geraakt op onze reis door de vele levens en teveel in de materie gaan zitten, waardoor dit ontvangstsysteem en deze kennis over onszelf wat op de achtergrond is geraakt. Maar het sluimert allemaal in ons als een weten. Als we ons hier voor openstellen zullen we (delen) van die kennis weer terugkrijgen.

In de komende lezingavond wil ik graag dieper ingaan op wat er in mij resoneert en wordt aangeraakt door de kennis en het weten die ‘los komt’. We zijn een groots Kosmisch wezen met dusdanige bijzondere vermogens dat we schijnbaar op allerlei manieren klein gehouden moesten worden.
Maar dat gaat niet meer. Velen van ons voelen en ‘ruiken’ dat er meer aan de hand is met onze geschiedenis en toekomst. Wij, jij en ik, zijn werkelijk bezig om onze sluimerende vermogens terug te krijgen en daarin ons meesterschap opnieuw te mogen gaan verwerven. De grote schrijnende paradox van de mens is dat hij zich afgescheiden voelt, maar in werkelijkheid in Eenheid verbonden is met alles wat leeft in welke vorm en dichtheid dan ook in dit levende universum. Dat overvloeit van bewustzijn en intelligentie en vele levensvormen kent op allerlei niveaus van ontwikkeling en dwars door de dimensies (essentie-trilling-barrières) heen met elkaar verbonden is. Dit alles zal aan de ogen van onze ziel worden onthuld. De opdracht van Moeder Aarde, onze levensgeschiedenis als mensheid, onze persoonlijke missie, het belang van de vrije wil, onze rol als mens(heid) in het grotere geheel van het universum. En de toekomst zoals die zich zal ontvouwen als we meer en meer vanuit onze grootsheid gaan leven. En het zal groots eindigen!