Alleen zijn we de vlokken,
samen de sneeuw die het landschap betovert.
(Olaf Hoenson)

 

Lieve mensen,


De maand december is op zich een bijzondere (drukke en gezellige) maand. Het is de laatste maand van het jaar en vloeit als het ware over in een nieuw jaar met nieuwe mogelijkheden. Het is ook de maand van de vieringen en van het terugkijken. Dat terugkijken doen we (onbewust) vaak bij het maken van de Sinterklaas gedichten. Een mooi voorval op rijm zetten zodat het we er nog een keer met elkaar van kunnen genieten.

En op 21 december is er het moment waarop we mogen stilstaan dat buiten ons op een natuurlijke manier het licht het donker (weer) gaat verdringen in de cyclus van het leven. Dan wordt het elke dag weer een beetje langer licht. Deze overgang van donker naar meer licht was voor veel oude volkeren op aarde, die dicht bij de natuur stonden, een reden om dit te vieren.

Dan is er het Kerstfeest waarvan je op een bepaalde manier kan zeggen dat het Licht geboren is op Aarde in onze duisternis van de onwetendheid. En erop wacht om door ons te worden begrepen en doorleefd te worden. Dat is niet iets alleen voor Christenen, maar geldt in mijn waarheid voor de gehele mensheid. Het Licht dat ieder mens verlicht was voorheen eigenlijk alleen door mystici te doorgronden. Voor ons als zoekend en grotendeels onwetend mens lijkt het vaak net buiten bereik te liggen. Maar die tijd is nu voorbij. We zijn nu in staat om van binnenuit diezelfde grote waarheden te doorgronden, te beleven, en uit te stralen!

Als we nu met aandacht naar bovenstaande vieringen kijken (dan gaan we ‘zien’) dan valt op dat dit momenten zijn waarop we de dingen op een rij zetten. En we kijken ook vooruit het nieuwe jaar in met de mogelijkheid om ons leven veel bewuster te ervaren en anders te handelen. Niet meer overleven maar leven. Niet op de automatische piloot maar bewuste scheppende gedachten. Niet vanuit tekort naar vanuit overvloed. Niet vanuit (ego) angst maar vanuit eigen innerlijke goddelijke kracht. En dat kunnen we, niemand uitgezonderd!

De bewuste mens zal op dat soort momenten beseffen dat donker en licht een bijzondere dualistische relatie met elkaar hebben die beiden omarmd mogen worden willen we meester over de dualiteit worden. Dan maken we prachtige stappen in bewustzijn wat ons veel zal geven aan innerlijke vreugde en rijkdom. Het brengt ons steeds verder naar eenheidsbewustzijn en tilt ons op naar een hoger weten en handelen. Om uiteindelijk een staat van non-dualiteit te bereiken. De dualiteit waar we nu, vaak onbewust, in gevangen zitten is er dan niet meer. We hebben dan alles omarmd, doorleefd en vervolgens overstegen. Het eenheidsgevoel dat daarbij hoort zal een staat van vreugde met zich meebrengen die we nu niet kennen. Dan voelen we ons niet meer losse sneeuwvlokken maar voelen we ons één met het betoverende landschap. Dan zíjn we de schepping! Dat zal een vreugdevol innerlijk vuurwerk geven, veel grootser dan die van oudejaarsdag ons ooit kan geven!