Als de kennis van het Zelf zich ontwikkelt,
verdwijnt de onwetendheid
zoals de nacht wijkt
voor de opkomende zon.
Bhagavad-Gita: (5:16)


De Herfst en het loslaten

‘De Aarde roept!’. Hoewel op zichzelf eigenlijk een uitroep, is het toch vooral ook een oproep! Een oproep aan ons mensen om vooral in deze tijd de natuur bij je binnen te laten komen. Het trekt onze aandacht met prachtige kleuren en heerlijke geuren. Het is herfst! De natuur leeft ons voor in de herfst, dat je ‘dingen’ van jezelf die je niet meer dienen, kunt loslaten. Wat zouden wij kunnen loslaten wat ons niet meer dient?

Rond het einde van deze maand vierden de Kelten het begin van een nieuw jaar. Dit feest staat ook nu nog bekend als Samhain of Halloween. De Kelten zagen deze tijd van het jaar, waarin de natuur een ‘dieptepunt’ heeft bereikt, als een nieuw begin. Het is tenslotte ook in het ‘diepste duister’ dat de conceptie plaatsvindt. De dood (herfst/winter) is niet het definitieve einde, maar slechts een drempel die genomen moet worden, een overgang.
Binnen de katholieke traditie wordt op 1 en 2 november Allerheiligen en Allerzielen gevierd. Om de zielen van gestorvenen te eren. En ook stil te staan bij het feit dat dood niet het laatste woord heeft.

In oktober vieren miljoenen Hindoes wereldwijd het Divali feest. Divali is het feest van het licht een feest van bezinning en ook overwinning. Overwinning van het licht op de duisternis, van het goede op het kwade, van wijsheid op onwetendheid. 
Kortom, de komende weken is een bijzondere tijd om oude dingen die ons niet meer dienen, voorgoed ‘te laten vallen’. Dit geeft innerlijk ruimte, licht en inzichten. Onwetendheid zal wijken en er zal kennis van het Zelf geboren worden.
Een fijn ‘herfst-proces’ gewenst.