Mensen zijn eenzaam omdat ze muren bouwen
in plaats van bruggen.
(J.F.Newton)


Lieve mensen,

We leven in een wereld waar een gevoel van eenzaamheid en afgescheidenheid veel voorkomt. Je kan je afvragen waarom dat gevoel zo prominent aanwezig is bij veel mensen. Bij nogal wat ouderen komt het voor dat je maar een keer in de maand een sociaal contact hebt, en dan is het duidelijk waar dat gevoel van eenzaamheid vandaan komt.
Maar er zijn ook veel mensen die eenzaamheid ervaren terwijl ze midden in het leven staan. Relaties, familie en werk hebben, mobiel zijn. Toch voelen ze een leegte vanbinnen die een emotie veroorzaakt van afgescheidenheid. Deels kan dit komen door vervelende ervaringen van vroeger, overtuigingen die je hebt aangenomen die niet van jou zijn, slachtoffer voelen ergens van. Dat de wereld jou niet begrijpt. Dit zou je programma’s kunnen noemen die er draaien in onze denk- en gevoelswereld, die vaak onbewust een eenzaamheidsgevoel veroorzaken.

Dit gevoel kan voortkomen uit een verlatenheid op een dieper niveau van ons zijn wat (tijdelijk) de verbinding met ‘thuis’ mist. Wat thuis precies is, is vaak lastig te duiden. Voor sommigen is dat het paradijs of de eenheid met God (meestal iets voor na dit leven). Of verlangen om thuis te komen op een dieper niveau in hun eigen persoonlijkheid, als de pijn- en schaduwkanten van dit leven zijn opgelost.

Thuis kan ook betekenen: een oer-gevoel, een vage herinnering aan de Bron-wereld waaruit we ooit vandaan zijn gekomen en die sluimert in de dageraad van onze bewustzijn. Dit gevoel zal bij velen alleen maar krachtiger worden in de huidige overgangstijd van materie naar geest, van ik naar wij, van ego naar hart. En als er maar genoeg mensen zijn (en dat is al bezig te ontstaan) dan zal dit een grote verschuiving (shift) tot gevolg hebben bij de mensheid als geheel, ja zelfs voelbaar zijn tot diep in het universum. Een diep besef zal voelbaar worden dat we allen deel uitmaken van een groot mysterie en deel uitmaken van de liefde die het hele Universum bij elkaar houdt. Dan verandert eenzaamheid in ‘een-saam-heid’ en voelen we weer verbinding met anderen, ook met ons eigen innerlijke wezen die altijd verbonden is geweest met een hoger weten en met Al-dat-is.
Kom, laten we de muren afbreken in en buiten ons en weer bruggen bouwen! Dat zal de shift alleen maar versnellen en verdiepen. De eenheid wacht op óns!