Het licht dat schittert in de zon en deze wereld verlicht
en het licht dat de maan en het vuur helderheid geeft;
weet dat Ik dat licht ben.
(Bhagavad Gita)


Zon, warmte, lente, leven
Nu  de temperatuur langzaam stijgt naar waarden waar we zo naar verlangen en blij van worden, komt de lente eindelijk ook voelbaar ‘in zicht’. De zon neemt in kracht toe en straalt onbaatzuchtig over alles en iedereen, niets en niemand uitgezonderd. Door de warmte en het licht wordt de natuur om ons heen wakker en maakt luid haar vreugde kenbaar in het zingen van de vogels en het voorzichtig ontluikende groen. Zonnekracht, lente, nieuw leven, geboortekracht, vernieuwing  is het kenmerk van deze mooie tijd. We hebben de winter overleefd en het donker achter ons gelaten. Nu is groei weer mogelijk en is er straks weer voedsel en jong leven in overvloed.
Het is niet voor niets dat in vele culturen en religies over de hele wereld, de zon werd gerespecteerd en aanbeden. Behalve als bron van licht en warmte, is het ook een symbool van leven, waarheid en schoonheid. De Egyptenaren vereerden de zon als Ra, de Babyloniërs als Shamash, de Perzen als Ahura Mazda. De Grieken zagen in Helios en zijn zonnewagen ook de zon en de Romeinen de zonnegod Mithra. Zo ook was er de verering van de zon bij de Azteken, Inca’s en de Noord-Amerikaanse indianen. En noemt Christus zich niet het ‘licht der wereld’, die alle duisternis overwint?

De moderne mens is het belang van de zon en de invloed ervan op de natuur meer als een op zich zelf staand natuurlijk verschijnsel gaan zien. En er daardoor onvoldoende innerlijk mee verbonden. We zijn er los van geraakt (melk komt uit de fabriek, toch?). Gelukkig keren veel mensen die zich ‘bewust’ worden, net als Michael Roads, weer terug naar de kracht en de geheimen van de natuur en de invloed van de kosmos op ons leven. Om er zich weer verbonden mee te voelen en er deel van uit te maken. Het is in dit proces onvermijdelijk dat we ook meer naar binnen keren in onszelf. We zullen ook daar onvoorziene krachten en nieuwe geheimen ontdekken, wat druiden, sjamanen en mystici al duizenden jaren ons voorhouden. Om uiteindelijk daar het licht van het Zelf te mogen ontmoeten. Wat zo prachtig in de oude Indiase wijsheid van de Upanishads wordt beschreven:



‘Er is een licht dat ver boven alle dingen op aarde schijnt,
ver boven ons allen, ver boven de hemelen,
ver boven de hoogste, de allerhoogste hemel.
Het is het Licht dat schijnt in uw hart’.
(Chandogya Upanishad)