Nieuwsbrief maart 2026

Wanneer het zichtbare wordt gezien met de ogen van de ziel,
voelen we diep vanbinnen onze eenheid met onzichtbare gebieden.
We trillen in harmonie met het hart dat klopt in alle dingen
die in de oneindige ruimte en tijd bestaan.
(Wim Rinsma)

Lieve mensen,

Alles is één.

Deze uitdrukking hebben we vaak gehoord en mogelijk ook zelf wel gebruikt in onze gedachten of uitspraken. Of misschien heb je deze uitdrukking nog nooit gebruikt. Waarom dan eigenlijk niet? Is het dan te allesomvattend om te bevatten? Hoe kan alles één zijn, wie of wat houdt het dan bij elkaar?

Het lijkt me fijn om hierover even hardop met jou te mogen filosoferen. Want het goed onder woorden proberen te brengen is al net zo onmogelijk als het veelomvattend is!

Als alles één is, dan zijn we als mens verbonden met de gehele schepping en de gehele kosmos. Niets uitgezonderd. Niet alleen fysiek, maar ook energetische en spiritueel.

Dat is nogal wat! Maar waarom voel ik dit dan niet zo, want het is prachtig om in te voelen hoe ik verbonden ben met alles in de natuur en de kosmos.

Dat we dat niet voelen of weten komt wellicht omdat we dit niet geleerd hebben. Niet op school of van onze ouders. Leraren en ouders zijn hierin net zo onwetend als wij. In kerk, moskee of synagoge zul je dit eenheidsdenken ook niet snel te horen krijgen voor zover ik weet. Waarom eigenlijk niet? Mijn gedachte hierover is dat de georganiseerde godsdiensten ons klein en verdeeld willen houden. De geschiedenis leert dat we eerder tegen elkaar worden opgezet dan verenigd, in eenheid met elkaar en een Schepper/Bron, wie of wat dat mysterie ook moge zijn.

De mens die probeert te bewijzen dat zijn geloof beter is dan dat van een ander, begrijpt de ware betekenis van religie niet. (Inayat Khan)

Alleen bij de meer esoterische kant van religies zijn de geluiden over eenheidsbesef gelukkig wel te horen. Denk hierbij bijvoorbeeld aan Rumi, Meester Eckhart, Gibran, de soefi beweging. Ook in de huidige tijd wordt door steeds meer mensen doorzien hoe we pas in vrede en gezondheid kunnen leven als we dit wereldbeeld van ‘Alles is Een’ meer kunnen omarmen.

Het voelt verleidelijk om het hier nog breder en dieper te willen onderzoeken. Laten we het in deze nieuwsbrief enigszins ‘beperken’ tot de wereld om ons heen. Over de mens en zijn of haar verbondenheid met de gehele natuur. De kringloop van de natuur, de helende kracht van bomen en planten, de onvoorwaardelijkheid waarmee de zon ons al aeonen verwarmt. Hoe alles in de lente zich ‘gewoon’ weer wil laten zien en wil stralen in hun eigen schoonheid en kracht. In tegenstelling tot de mens, heeft ‘de natuur weet’ van de eenheid en de wederzijdse afhankelijkheid in een eco-systeem. De natuur leeft ons voor hoe we in eenheid met elkaar mogen en kunnen leven. Als we maar leren kijken met de ogen van de ziel, dan zal een veel grotere waarheid zich in ons doen ontwaken.

Lieve mensen, als dit eenheidsbesef in ons dieper verankerd wordt, kunnen we machtige stappen maken. Van eenzaam naar een-saam. Van ego-is-mij naar wij en samen.

Moge dat diepere ontwakende verlangen ons richting geven in ons leven, voelen en weten.